هدف: رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی سبب ایجاد اظهارنظر نامناسب می‌شوند، انعطاف‌پذیری شناختی می‌تواند از بروز این رفتارها پیشگیری کند. همچنین هوش فکری نقش مؤثری در بهبود قضاوت افراد دارد. این پژوهش درصدد است تا بررسی نماید آیا هوش فکری منجر به تقویت رابطه بین انعطاف‌پذیری شناختی حسابرسان و رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی میگردد؟

روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است. برای دستیابی به هدف پژوهش، تعداد ۵۰۰ پرسشنامه میان شاغلان مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران توزیع گردید، در نهایت 330 پرسشنامه جهت تحلیل گردآوری گردید. فرضیه‌های پژوهش از طریق مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: نتایج آزمون فرضیه‌های پژوهش نشان می‌دهد که انعطاف‌پذیری شناختی بر رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی اثر معکوس و معنادار دارد. در واقع، حسابرسان با سطوح بالاتر انعطاف‌پذیری شناختی، کمتر به رفتارهایی مانند پذیرش توضیحات ضعیف صاحبکار یا کاهش حجم رسیدگی روی می‌آورند. همچنین، یافته‌های پژوهش بیان میکند، که هوش فکری منجر به تقویت رابطه‌ی انعطاف‌پذیری شناختی و کاهش رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی می‌شود. به این معنا که اثر کاهنده انعطاف‌پذیری شناختی بر رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی در حسابرسان با سطح بالاتر هوش فکری قوی‌تر است.

نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است توسعه توانمندی‌های شناختی حسابرسان در کنار برخورداری از هوش فکری، نقش مؤثری در کاهش رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی دارد.بررسی هوش فکری در پژوهش های حسابرسی می تواند در بهبود فرآیند های حسابرسی در حرفه حسابرسی کمک نماید و منجر به ارتقای کیفیت حسابرسی گردد.