هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر توانایی مدیریتی بر سیاست تأمین مالی خارجی با نقش میانجی محدودیت مالی در میان شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می‌باشد.

روش: پژوهش حاضر با استفاده از روش حذف سیستماتیک نمونه‌ای متشکل از 130 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را در بازه زمانی 1394 تا 1401 انتخاب و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. پس از اندازه‌گیری متغیرها و تحلیل‌های آماری مرتبط با داده‌های ترکیبی، آزمون فرضیه‌های پژوهش در قالب 10 مدل و با روش رگرسیون GLS توسط نسخه 12 نرم‌افزار Eviews انجام شد.

یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد، شرکت‌هایی که توسط مدیران تواناتر اداره می‌شود، تمایل به کاهش تأمین مالی وام و افزایش تأمین مالی سهام دارند و این نتایج برای شرکت‌هایی که فاقد محدودیت مالی هستند، قوی‌تر است.

نتیجه گیری: شرکت‌هایی که توسط مدیران توانمندتری اداره می‌شوند، می‌توانند با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و مشکلات نمایندگی، محدودیت‌های مالی را در شرکت کاهش دهند و در نهایت با کاهش هزینه تأمین مالی خارجی، استفاده از این روش تامین مالی را تسهیل کنند. همچنین شواهد نشان می‌دهد که مدیرانی که توانایی مدیریت بالاتری دارند می‌توانند افشای اطلاعات مالی را افزایش داده و از این طریق ریسک اطلاعاتی و مشکلات نمایندگی خود را در بازار مالی کاهش دهند و در نتیجه انتشار سهام را تسهیل کنند.